Calvinistiese Evangelisasie

Dan lag ek ook lekker as ek hierdie kyk, ek dink dit is presies hoe party mense my voorstel en die idee wat hulle van Calviniste in hulle gedagtes hou:

Arminiaanse Gebed

Net so ietsie grapperig, ek dink soms ons voel so as ons gesprekke voer met mense wat vas hou aan die vrye wil van die mens in wedergeboorte. Ek lees vandag weer waar 'n ou wat gekant is teen Calvinisme skryf ons moet bid dat die Here deur die Heilige Gees mense se harte bewerk en open vir die evangelie, toe dink ek hieraan:

Algemene Genade

Wanneer mense wat gekant is teen die sg. leer van Calvinisme hul besware daarteen inbring is een van die eerste strooihalms waarna gegryp word die "wêreld" versies en veral word ons gewys daarop dat Christus vir die hele wêreld gesterf het, maar al weet ons dat hierdie teksgedeeltes nie daarop kan wys dat die hele wêreld gered gaan word nie, is dit steeds nodig dat ons onsself sal moet kan verantwoord teenoor God se liefde teenoor die wêreld, of soos ons dit sal noem, sy algemene genade en dikwels blyk dit asof algemene genade nie versoen kan word met beperkte versoening, of altans die leer dat Christus slegs vir die uitverkorenes gesterf het nie.

Ek het op 'n goeie skrywe van Dr. R Scott Clark afgekom wat ek graag hier wil plaas aangaande die verstaan van algemene genade binne 'n sg. Calvinistiese raamwerk.

For God So Loved The World

Is tug en 'n strewe na heiligmaking wetties?

So, wat is wettisisme dan nou eintlik?

Wettisisme is wanneer ek my saligheid deur werke probeer verdien. Dus plaas ek myself vrywilliglik onder reëls en wette om daardeur guns by God te probeer wen, hierdie is die model en fondament van alle godsdienste behalwe die van die Christen geloof.

Die Christen geloof se basis lê in geimputeerde geregtigheid. Oordat Jesus die geregtige toorn van God vir my sonde op Homself geneem het en oordat die Heilige Gees wedergeboorte in my bewerk het deur die evangelie, staan ek weer in gemeenskap met God die Vader soos Adam en Evan voor die sondeval. Dus hang my verhouding met God nie meer af van my prestasie nie, maar is eerder geanker in die volkome werk wat Christus vir my gedoen het, nie meer my prestasie nie, maar sy prestasie.

Want Hy het Hom wat geen sonde geken het nie, sonde vir ons gemaak, sodat ons kan word geregtigheid van God in Hom.

2 Korintiërs 5:21

Maar, en dit is die groot maar, wat gebeur nou? A.g.v. my wedergeboorte ontvang ek nou 'n nuwe natuur, 'n natuur wat nie meer in rebellie met God is nie, maar 'n natuur wat in alles die Vader wil behaag en verheerlik, nie uit dwang nie, maar uit liefde, uit gehoorsaamheid. Dit is 'n natuur wat gedring word deur die werking van die Heilige Gees in my, 'n natuur van gehoorsaamheid, 'n natuur waar die hart gefokus is op God eerste in alles, dit is waar die strewe na heiligmaking begin.

Hierin is die liefde: nie dat ons God liefgehad het nie, maar dat Hy ons liefgehad het en sy Seun gestuur het as 'n versoening vir ons sondes.

1 Johannes 4:10

Elkeen wat uit God gebore is, doen geen sonde nie, omdat sy saad in hom bly; en hy kan nie sondig nie, want hy is uit God gebore.

1 Johannes 3:9

1 Johannes 3:9 praat nie van 'n staat van perfeksionisme of 'n staat van 'n totale ontwortelde sonde nie, maar getuig van die tweede natuur wat die persoon ontvang wat uit God gebore is, wedergebore is. Hierdis is 'n natuur wat geregtig is in Christus en deur Christus se versoeningswerk, vers 9 spruit voort uit vers 5 wat leer:

En julle weet dat Hy verskyn het om ons sondes weg te neem, en geen sonde is in Hom nie.

1 Johannes 3:5

Johannes gee ook vir ons meer duidelikheid in die volgende hoofstuk as hy skryf:

Hierin is die liefde van God tot ons geopenbaar, dat God sy eniggebore Seun in die wêreld gestuur het, sodat ons deur Hom kan lewe.

1 Johannes 4:9

Tog, wanneer ons begin praat oor 'n heilige lewe en die praktiese implikasies van so 'n lewe, skree almal wettisisme. Wanneer ons begin praat van tug, wat ons reeds vasgestel het Bybels is, wanneer ons praat van vermaning en mense oproep om self heilig te lewe, dan word ons beskuldig daarvan dat ons wetties is. Maar is dit nie die Woord wat ons leer?

Want dit is die verbond wat Ek na dié dae sal sluit met die huis van Israel, spreek die Here: Ek sal my wette in hulle verstand gee en dit op hulle hart skrywe; en Ek sal vir hulle 'n God wees, en hulle sal vir My 'n volk wees.

Hebreërs 8:10

Jaag die vrede na met almal, en die heiligmaking waarsonder niemand die Here sal sien nie;

Hebreërs 12:14

Dus, wedergeboorte gee ons nie 'n mandaat tot 'n lewe van wetteloosheid nie, maar stel on egter in staat om God te kan behaag vanuit 'n nuwe natuur, 'n nuwe gemoed en dit is juis wat Paulus leer as hy skryf:

So dien ek self dan wel met die gemoed die wet van God, maar met die vlees die wet van die sonde.

Romeine 7:26

Ek vermaan julle dan, broeders, by die ontferminge van God, dat julle jul liggame stel as 'n lewende, heilige en aan God welgevallige offer dit is julle redelike godsdiens. En word nie aan hierdie wêreld gelykvormig nie, maar word verander deur die vernuwing van julle gemoed, sodat julle kan beproef wat die goeie en welgevallige en volmaakte wil van God is.

Romeine 12:1-2

'n Lewe wat strewe na heiligheid en geregtigheid kan nooit geklasifiseer word as een wat homself onder die wet wil plaas en so wetties word nie, nee, dit is juis hierdie persoon wat die vrug dra as bewys daarvan dat hy in gemeenskap met die Vader wandel. Sy vrug, sy werke dien nie meer as die middel waardeur hy sy saligheid probeer beweerk en guns by God verdien nie, die teendeel vind nou plaas, sy vrug en werke getuig daarvan dat God in hom 'n werk gedoen het, 'n nuwe saad, 'n Goddelike saad in hom geplant het, 'n saad wat vrug dra wat by sy getuienis van wedergeboorte pas. Dit is in en deur die Heilige Gees bewerkte vrug van God se kinders wat Hy verheerlik word.

Net so is ook die geloof, as dit geen werke het nie, in sigself dood.

Jakobus 2:17

Jakobus leer 'n geloof sonder werke is dood, want die werke wat voortspruit uit 'n ware geloof sal getuig van die welsyn van daardie geloof. 'n Geloof wat min werke oplewer is 'n geloof wat nie sterk is nie, 'n geloof wat baie werke oplewer dien as 'n teken en bewys van 'n sterk geloof of soos Johannes van Gajus getuik in 3 Johannes, 'n gesonde siel. 'n Geloof wat geen werke oplewer nie, dui op 'n dooie geloof, oftewel, die afwesigheid van geloof. Hoe weet ons dit? Want Galasiërs 5 leer ons dat dit die Heilige Gees is wat vrug bewerk in ons, as daar dus geen vrug aanwesig is nie, getuig dit daarvan dat die Heilige Gees nie in so 'n persoon se lewe aanwesig is nie en die uiteinde daarvan is 'n redelike afleiding dat so 'n persoon nie wedergebore is nie.

Dus durf ons nooit een wat strewe na geregtigheid a.g.v. die werking van die Heilige Gees in hom of een wat tug toepas wanneer daar 'n broeder is met 'n getuienis van wedergeboorte sonder die vrug wat daarby pas nie, brandmerk as een wat wil terugdraai na die wet toe en homself en ander onder die wet wil plaas nie.

Dit is tyd dat ons begin besef dat nie almal wat sê Here, Here waarlik in gemeenskap met Hom is nie en dat ons, onsself eerstens sal ondersoek aan die Woord of ons die vrug dra wat by wedergeboorte pas en dan wanneer ons, ons eie oog ondersoek het vir 'n balk en een daar nie gevind het nie, spoedig uit liefde daardie broeder wat nie vrug dra om sy getuienis van wedergeboorte te staaf nie, dringend aan te spreek. Daar is meer op die spel hier as populariteit of gemeentegroei, mense se siele is op die spel en baie leef salig voort in 'n valse versekering oordat niemand bereid is om daardie persoon aan te spreek nie. Diegene wat hulle wat wel tug en vermaning toepas aanval met 'n valse vermaning van wettisisme, help nie die situasie nie. Inteendeel, hulle versterk net valse fondamente vir mense wat getuig dat hulle wedergebore is, maar die vrug daarvan nie dra nie. Durf ons sê, maar hulle maak valse bekeerlinge en sodoende word daardie valse bekeerlinge a.g.v. hul valse sekerheid kinders van die hel.

Aan hulle vrugte sal julle hulle ken. 'n Mens pluk tog nie druiwe van dorings of vye van distels nie! So dra elke goeie boom goeie vrugte; maar 'n slegte boom dra slegte vrugte. 'n Goeie boom kan geen slegte vrugte dra nie, en 'n slegte boom ook geen goeie vrugte nie. Elke boom wat nie goeie vrugte dra nie, word uitgekap en in die vuur gegooi. So sal julle hulle aan hul vrugte ken. Nie elkeen wat vir My sê: Here, Here! sal ingaan in die koninkryk van die hemele nie; maar hy wat die wil doen van my Vader wat in die hemele is.

Matteus 7:16-21

Julle moet of die boom goed maak en sy vrugte goed, of julle moet die boom sleg maak en sy vrugte sleg; want aan die vrugte word die boom geken.

Matteus 12:33

Kerklike tug, Bybels of nie?

Ek het onlangs geantwoord op 'n vraag op Bible Forums se Lighuis afdeling aangaande wanneer 'n kerk nie meer 'n kerk is nie.

Nou hierdie is in sy wese 'n baie komplekse vraag, daar is baie elemente wat in ag geneem moet word, die leer van die gemeenete, word God verheerlik in die gemeente, is Jesus en die evangelie sentraal in die gemeente. Hierdie en nog ander elemente moet almal teenwoordig wees en as my antwoord op die vraag het ek wesenlike dwalings uitgesluit en genoem dat 'n kardinale element in 'n gemeente tug behoort te wees.

Ek is sterk van mening dat 'n gemeente met gesonde lering sonder 'n struktuur van beheer oor daardie lering en tug wanneer daar van daardie lering afgewyk word, glad nie sal kan doeltreffend funksioneer nie.

Wel, hiervoor is ek sterk gekritiseer met bewerings dat tug en gesag, struktuur en beheer in 'n gemeente nie Bybels is nie. Daarom my "kortlikse" verdediging van my posisie in die verband.

Dievolgende is grootliks uitgehaal en aangepas vanuit my argumente vir die ondersteuning van my posisie op Bible Forums.

Wanneer ek myself bely as deel van die liggaam van Christus, dan moet ek tot 'n hoër standaard gehou word om nie skade aan die naam van my Verlosser en hoof van die gemeente te bring nie. Wanneer 'n persoon afvallig lewe, sedeloos en wetteloos (buite die wet wat Hy op ons hart gegee het, buite die eienskappe van 'n ware gereddene), dan is dit die broeders se plig om op hom tug toe te pas.

Daar word beweer dat die Rooms Katolieke Kerk die struktuur daar gestel het van hoe ons vandag nog in georganiseerde gemeentes kerk hou, dit is bloot nie die waarheid nie, die Nuwe Testamentiese kerk is baie dieselfde as wat 'n ware kerk vandag na moet lyk, leraars, ouderlinge, diakens, lidmate, vrouebedienings onder die vroue ens. Ons kan dit immers nie ontken nie, kom ons kyk bloot net daarna:

En Ek sê ook vir jou: Jy is Petrus, en op hierdie rots sal Ek my gemeente bou, en die poorte van die doderyk sal dit nie oorweldig nie.
Matteus 16:18

Die rots wat Jesus van praat hier is nie Petrus nie en dit is waar die RKK dit verkeerd gekry het, as ons gaan kyk na die konteks van Matt 16, dan sal ons sien Jesus is sentraal die konteks, dat dit gaan oor wie Jesus is en toe Petrus hierdie antwoord gee, toe sê Jesus, dit is waarop Hy sy gemeente sal bou. Dit is waarvoor die reformasie gestaan het, dit is wat 'n ware kerk vandag nog is, iemand wat Jesus as die rots, sentraal in die gemeente plaas en dan kom die strukture van die kerk soos God deur Paulus aan ons openbaar het, hoe ons verder moet bou op hierdie Rots, op hierdie Fondament (1 Kor 3) en dit is:

Ek wil dan hê dat die manne op elke plek moet bid en heilige hande ophef sonder toorn en twis.
So ook moet die vroue hulle versier met behoorlike kleding, gepaard met beskeidenheid en ingetoënheid, nie met vlegsels of goud of pêrels of kosbare klere nie,
maar, soos dit vroue betaam wat die godsvrug bely, met goeie werke.
Die vrou moet haar in stilte laat leer in alle onderdanigheid.
Ek laat die vrou egter nie toe om onderrig te gee of oor die man te heers nie, maar sy moet haar stil hou.
1 Timoteus 2:8-12

Hier begin Paulus vir Timoteus (wat op hierdie stadium as leraar van die gemeente in Efese staan) struktuur gee, hy begin ordereëlings deurgee en dit is wat ons deurgans in die briewe aan Timoteus sien.

Dit is 'n betroubare woord: as iemand na 'n opsienersamp verlang, begeer hy 'n voortreflike werk.
'n Opsiener dan moet onberispelik wees, die man van een vrou, nugter, ingetoë, fatsoenlik, gasvry, bekwaam om te onderrig;
geen drinker, geen vegter, geen vuilgewinsoeker nie, maar vriendelik; geen strydlustige, geen geldgierige nie;
een wat sy eie huis goed regeer en sy kinders met alle waardigheid in onderdanigheid hou.
Maar as iemand nie weet om sy eie huis te regeer nie, hoe sal hy vir die gemeente van God sorg dra?
Hy moet nie 'n nuweling wees nie, sodat hy nie verwaand word en in dieselfde oordeel as die duiwel val nie.
Maar hy moet ook goeie getuienis hê van die buitestaanders, sodat hy nie in veragting en in die strik van die duiwel val nie.
Net so moet die diakens waardig wees, nie uit twee monde spreek nie, nie verslaaf aan wyn nie, geen vuilgewinsoekers nie,
manne wat die verborgenheid van die geloof in 'n rein gewete hou.
En hulle moet ook eers 'n proeftyd deurmaak; daarna, as hulle onberispelik is, kan hulle dien.
Net so moet die vroue waardig wees, geen kwaadspreeksters nie, nugter, betroubaar in alles.
Die diakens moet manne van een vrou wees en hulle kinders en eie huis goed regeer.
Want die wat goed gedien het, verkry vir hulle 'n eervolle plek en veel vrymoedigheid in die geloof in Christus Jesus.
Ek skryf jou hierdie dinge in die hoop om gou na jou te kom.
Maar as ek vertoef, dan kan jy weet hoe iemand hom moet gedra in die huis van God, wat die gemeente is van die lewende God, 'n pilaar en grondslag van die waarheid.
En, onteenseglik, die verborgenheid van die godsaligheid is groot: God is geopenbaar in die vlees, is geregverdig in die Gees, het verskyn aan engele, is verkondig onder die heidene, is geglo in die wêreld, is opgeneem in heerlikheid.
1 Timoteus 3:1-16

Hier hanteer Paulus die ampte in die kerk en hoe weet ons hy praat hier van 'n gestruktueerde samekoms op 'n bepaalde plek soos ons vandag kerk hou, eenvoudig, sy verwysing na die huis van God, 'n plek waar die liggaam bymekaarkom (in 'n bepaalde huis of in 'n sentrale plek) waar God verheerlik word.

So kan ons aangaan reg deur Timoteus en Titus, ons praat hier van 'n gestruktueerde kerk, 'n kerk met orde wat 'n God van orde dien, 'n kerk met bepaalde leerstellings wat Bybelsgefundeer dis:

Let op jouself en op die leer; volhard daarin; want deur dit te doen, sal jy jouself red sowel as die wat jou hoor.
1 Timoteus 4:16

Hier kom 'n baie duidelike instruksie van Paulus af aangaande leering en vermaning:

Ek besweer jou dan voor God en die Here Jesus Christus, wat die lewende en die dode sal oordeel by sy verskyning en sy koninkryk:
verkondig die woord; hou aan tydig en ontydig; weerlê, bestraf, vermaan in alle lankmoedigheid en lering;
want daar sal 'n tyd wees wanneer hulle die gesonde leer nie sal verdra nie, maar, omdat hulle in hul gehoor gestreel wil wees, vir hulle 'n menigte leraars sal versamel volgens hulle eie begeerlikhede,
en die oor sal afkeer van die waarheid en hulle sal wend tot fabels.
Maar wees jy in alles nugter; ly verdrukking; doen die werk van 'n evangelis; vervul jou bediening.
2 Timoteus 4:1-5

Ek lees harde woorde in hierdie teksgedeelte, ek lees van weerlegging, ek lees van vermaning, ek lees van bestrawwing, maar ek sien die gesindheid waarin dit moet geskied, in lankmoedigheid en lering. Niemand sê tug moet dadelik 'n afsny wees nie, as iemand so 'n ondervinding gehad het in 'n gemeente is ek jammer, maar dit is nie Bybels nie, vermaning is nooit grooter as die persoon wat vermaan word nie, tug is nooit grooter as die persoon wat getug word, wat bestraf word nie, die doel van vermaning, tug, bestrawwing, weerlegging is altyd met die doel van herstel, MAAR, daar kom 'n punt waar besef word dat hierdie persoon moontlik nie herstel en bekering soek nie, dan moet ons oorgaan tot beskerming van die leer en die liggaam en dan doen ons wat Jesus leer:

En as jou broeder teen jou sondig, gaan bestraf hom tussen jou en hom alleen. As hy na jou luister, dan het jy jou broeder gewin;
maar as hy nie luister nie, neem nog een of twee met jou saam, sodat in die mond van twee of drie getuies elke woord kan vasstaan.
En as hy na hulle nie luister nie, sê dit aan die gemeente; en as hy na die gemeente ook nie luister nie, laat hom vir jou wees soos die heiden en die tollenaar.
Matteus 18:15-17

Wat is hierdie dan anders as tug met die doel van herstel totdat daardie persoon self nie bekering en herstel soek nie. As Jesus sê ons moet so 'n persoon dan beskou as heiden en tollenaar en dat lig nie gemeenskap het met duisternis nie, hoekom is ons so slap deesdae om die liggaam te beskerm teen die skade wat goddelose "lidmate" aan die beeld en naam van die bruid doen? Die "kerk" is in die toestand waarin hy is oordat daar nie tug toegepas word nie, ons kan heen en weer hieroor redeneer, maar dit is 'n Bybelse begrip, nog meer, 'n Bybelse opdrag binne 'n Bybelsgestruktueerde gemeente. As my kop uithaak is dit die broeders se plig om tug toe te pas, ek is nie bo die Woord nie, ek is nie bo tug nie, inteendeel, ek verwelkom tug in my lewe en ek begeer leiers wat mans genoeg is om daardie tug toe te pas soos en wanneer nodig.

Die hartseer is dat wanneer mens wel vanuit die Bybel hierdie bewyse aangaande tug en struktuur uitwys, dan is die logiese stap van daar af een wat ons veels te veel hoor vandag, dit is wetties en so ook is ek in hierdie bespreking beskuldig daarvan dat die evangelie wat ek verkondig wetties en genadeloos is, tog is dit duidelik Bybels. Ons is besig om 'n wesenlike fout te maak as ons beweer strewe na heiligmaking en die toepaslike vermaning en tug wanneer 'n persoon die pad byster raak is wetties, dit is nie wat wettisisme behels nie, daarom sal ek in dievolgende plasing die saak van wettisisme hanteer, veral in die konteks van wettisisme teenoor heiligmaking en of die twee dieselfde is of nie, of ons moet strewe na wetsgehoorsaamheid, of heiligmaking.